Kategorie
Tworzywa

Polichlorek winylu

Tworzywa termoplastyczne, ze względu na powszechność zastosowań, stanowią najbardziej popularną grupę tworzyw. Najbardziej znane i powszechnie stosowane tworzywa należące do tej grupy to: polichlorek winylu, polietylen, polipropylen, polistyren, politereftalan etylenu, a także poliamidy, polimetakrylany, poliwęglany, poliuretany.

Polichlorek winylu

Polichlorek winylu, oznaczany często w skrócie PVC, jest białym, niepalnym proszkiem, bez smaku i zapachu, mięknącym w temperaturze 70-80°C. Charakteryzuje się dużą odpornością na działanie kwasów, zasad, rozpuszczalników organicznych, wilgoci. Ma dobre właściwości mechaniczne i dielektryczne, jest odporny na rozerwanie, zgniatanie i starzenie. Formowany jest przez prasowanie, wytłaczanie, kalandrowanie, wtrysk, odlewanie, formowanie próżniowe. Łatwo łączy się przez spawanie i klejenie.

Polichlorek winylu jest wytwarzany metodą emulsyjną lub suspensyjną, co oznacza, że postać polimeru tworzy proszek lub bardzo drobne perełki. PVC w tej postaci miesza się doskonale ze zmiękczaczami i innymi substancjami, które dodaje się w celu kształtowania właściwości użytkowych tworzywa. PVC w tej postaci przerabia się przez kalandrowanie, wtrysk, wytłaczanie, dmuchanie, odlewanie na produkty przezroczyste, barwne. W zależności od obecności zmiękczaczy i napełniaczy lub ich braku w tworzywie, rozróżnia się polichlorek winylu zmiękczony lub twardy.

Polichlorek winylu twardy, zwany winidurem, nie zawiera zmiękczaczy, ani napełniaczy. Odznacza się dużą odpornością chemiczną oraz wytrzymałością mechaniczną i łatwością obróbki mechanicznej. Wadą jego jest niska udarność, co ogranicza stosowanie go jako materiału konstrukcyjnego. Z twardego PVC wyrabia się rury, stosowane obecnie często, m.in. w instalacjach sanitarnych, wodociągowych i gazu ziemnego, pręty, folie i płyty, wykorzystywane jako materiał chemoodporny do wykładania zbiorników na kwasy i ługi, oraz wykładziny i powłoki antykorozyjne. Profile uzyskiwane z PVC można spawać płomieniowo, obrabiać mechanicznie, ciąć, kleić, kroić i frezować. Umożliwia to łatwe pasowanie i łączenie poszczególnych elementów, np. rur instalacyjnych.

Polichlorek winylu zmiękczony zawiera zmiękczacze oraz stabilizatory świetlne i cieplne, różni się zasadniczo od twardego PVC. Jest bezbarwny lub lekko żółty i można go barwić na dowolne kolory. Jest miękki, elastyczny o dużej udarności. Przerabia się go metodą wytłaczania, prasowania, kalandrowania, wylewania, maczania. Produkowany jest w postaci profili, folii, węży, taśm, płyt, rurek, past. Stosuje się go do wyrobu koszulek izolacyjnych w przewodach elektrycznych i mas elektroizolacyjnych, odzieży ochronnej, do powlekania tkanin, do produkcji folii opakowaniowej i opakowań, wykładzin podłogowych, do otrzymywania wyrobów odlewanych o różnych kształtach itd.

Oprócz wymienionych zastosowań, polichlorek winylu służy także jako surowiec do wyrobu klejów i lakierów, do produkcji włókna typu sztucznego jedwabiu oraz do otrzymywania tworzywa piankowego.

Tworzywami, których budowa jest związana z polichlorkiem winylu są polimery winylowe o wyższej zawartości chloru. Zalicza się do nich: chlorowany polichlorek winylu, kopolimery chlorku winylu i chlorku winylidenu oraz polichlorek winylidenu.

Chlorowany polichlorek winylu otrzymuje się przez chlorowanie PVC. Tworzywo to, ze względu na dobrą przyczepność do metalu, skóry i drewna, znalazło zastosowanie w produkcji kleju i lakierów. Wytwarza się z niego także włókno, z którego wyrabia się tkaniny filtracyjne, taśmy, liny, szczotki, odzież ochronną i inne. Z chlorowanego PVC produkuje się także folie odlewane.

Chlorek winylidenu jako czysty polimer jest rzadko stosowany. Najczęściej produkuje się kopolimery chlorku winylidenu z chlorkiem winylu i akrylonitrylem. Szczególnie znanymi produktami są kopolimery zawierające 80-85% chlorku winylidenu, znane pod nazwą Saran lub Geon 200. Zaletą tych tworzyw jest wysoka odporność na działanie chemikaliów i podwyższoną temperaturę, niepalność, łatwość obróbki, duża udarność i wytrzymałość na rozciąganie. Tworzywa te wykorzystuje się do wyrobu nici, z których wyrabia się pasy transmisyjne, sieci rybackie, sztuczną szczecinę, płótna, materiały tapicerskie i inne. Wytwarza się z nich także węże, pręty, taśmy i folie. Folie charakteryzują się doskonałymi właściwościami barierowymi w stosunku do pary wodnej, gazów, zapachów itp. Tworzywo to wykorzystuje się także do nasycania papieru i tkanin.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *