Kategorie
Kosmologia

Saturn – Tytan

Oprócz Tytana będzie można również wykorzystać niektóre z księżyców Saturna (wiele z nich może okazać się dostatecznie dużymi i nadającymi się do eksploatacji) jako tymczasowe bazy przejściowe. Ułatwiłoby to znacznie wykonywanie misji przez prom.

Tabela. Loty statku NTR napędzanego metanem z Tytana na inne księżyce Saturna.

W tabeli przedstawione zostały wymogi dla silników odrzutowych przy lotach z Tytana na inne księżyce Saturna. Każda wyprawa oznacza dwukrotne lądowanie na docelowym księżycu, aktywność w dwóch miejscach, oddalonych od siebie o 40 stopni szerokości lub długości geograficznej, oraz powrót, wykonanie hamowania aerodynamicznego i lądowanie na powierzchni Tytana w celu uzupełnienia paliwa.

Ponieważ metan jest sześciokrotnie gęstszy niż wodór, statki NTR spalające metan powinny osiągać stosunek mas większy niż 8.

Przy takim stosunku mas statki NTR napędzane metanem pobieranym na Tytanie mogłyby latać tam i z powrotem na każdy księżyc Saturna, z wyjątkiem Mimasa.

W pewnym sensie warunki panujące na Tytanie czynią z/niego najbardziej przyjazne miejsce do kolonizacji przez ludzi. Ze względu na ciśnienie atmosferyczne przypominające warunki ziemskie ludzie znajdujący się na Tytanie nie musieliby zakładać skafandrów ciśnieniowych tylko suchy kombinezon, chroniący ich przed zimnem. Mogliby nosić na plecach butlę z ciekłym tlenem, która ze względu na temperatury panujące na Tytanie nie wymagałaby mrożenia i byłaby niezwykle lekka. Jedna butla wystarczyłaby na tygodniowy pobyt poza bazą. Ponadto niewielki zawór upustowy na butli umożliwiłby spalanie się małej ilości tlenu w reakcji z metanową atmosferą, co spowodowałoby podgrzanie wdychanego powietrza i skafandra do stosownej temperatury. Ponieważ przyciąganie grawitacyjne na Tytanie wynosi jedynie jedną siódmą ziemskiego, a atmosfera jest 4,5 razy gęstsza niż na Ziemi na poziomie morza, osadnicy mogliby skonstruować skrzydła i latać jak ptaki (jak w micie o Dedalu i Ikarze – choć znajdując się dziewię-ciokrotnie dalej od Słońca, latający nie musieliby się martwić, że stopnieją im skrzydła). Wytwarzanie energii elektrycznej na Tytanie byłoby proste z uwagi na to, że temperatura panująca w atmosferze księżyca (100 K) znakomicie chłodziłaby urządzenia, umożliwiając łatwe przetworzenie energii termicznej z reaktora jądrowego lub termojądrowego w elektryczność, przy czym wydajność byłaby większa niż 80%. Najważniejsze jednak, że na Tytanie dostępne są miliardy ton węgla, wodoru, azotu i tlenu. Łącząc te pierwiastki razem i używając energii cieplnej i elektrycznej, wytwarzanej przez wielkie reaktory termojądrowe, oraz sprowadzając z Ziemi nasiona i żywy inwentarz w celach hodowlanych, moglibyśmy stworzyć na Tytanie pokaźnych rozmiarów bazę agrarną w sztucznie stworzonej, zamkniętej biosferze.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *